Nieuws en Verslagen
Vluchtverslag naar Airshow Duxford UK |
| Geplaatst door Administrator (Admin) op 16 Jul 2011 |
16-07-2011
VFR vlucht naar Duxford UK met de Glasair PH-JAJ en de Piper PH-VSY
9 Juli overleg clubhuis vliegclub Rotterdam
De weersverwachting was niet goed voor onze vlucht. De vliegvelden in zuid Engeland en Stansstad en Luton waren gesloten voor VFR verkeer Wel zou er een weersverbetering komen in de loop van de dag. Maar toch veel onzekerheden. De luchtshow van de Flying Legends zou in deze omstandigheden niet tot zijn recht komen. En het lichtpuntje was dat er voor de zondag een beduidend betere weerssituatie werd voorspeld. Conclusie de vlucht van zaterdag cancelen en zondag een tweede poging wagen.
10 Juli 9.00 uur overleg clubhuis vliegclub
Dat zag er heel wat beter uit.althans in Nederland. Engeland zag er minder uit maar geen reden om de vlucht uit te stellen. Duxford verwachte zo'n 90 VFR kisten en deze moeten alle geland zijn alvorens de luchtshow kan beginnen. Dat betekende voor ons vertrek 10.30 uur uit Rotterdam voor een twee uur durende vlucht naar Duxford en rekening houdend met de local time in Engeland berekenden we dat de slottijd die we kregen van Duxford ruimschoots te halen was.
Vertrek langs de Belgische kust.
Het was een belevenis om de krijtrotsen van Dover in zicht te krijgen. Tevens is de radio communicatie in de UK veel intensiever dan in ons landje. Van Brussels radio naar London info, Southend radio, Stanstad app, Earls cone, TWR Farnborough radio en tenslotte Duxford Tower. En overal de hele riedel afdraaien zoals EHRD to EGSU type of aircraft 2 POB overhead. En steeds weer een nieuwe squawk code en regelmatig een andere vlieghoogte, maar alles verliep perfect. We waren geen moment lost in the sky. Het was reuze spannend en leuk om te doen.
Allemaal vfr kisten (90 st) geparkeerd langs Duxfield airfield in afwachting van de show.
Zo moet het er in 1944 uigezien hebben.
Voordat de luchtshow begon maakten we een rondwandeling over het terrein met honderden standjes met vliegtuigmodellen, leren piloten jacks en ongelofelijk veel boekenstandjes en uiteraard veel fish and chips. En muziek natuurlijk, de Manhattan Dolls gaven een perfecte show alsof het de Andrews Sisters waren en compleet met net nylons met een naatje van achteren (zie je tegenwoordig niet meer …jammer)
The Manhatten Dolls (Andrew sisters).
Ook nog even snel het Amerikaanse museum in geweest en een B52 en B25 superfortress bekeken zoals de Enola Gay van de atoombom op Japan. Natuurlijk veel te weinig tijd om alles goed te bekijken. En dan je te realiseren dat er ook nog een Imperial War Museum is, waar we niet aan toe gekomen zijn.
The Sally B B17 wordt in de lucht gehouden door 17000 supporters zowel financieel als vliegtechnisch.
De ouverture klonk al van de Flying Legends Show en het begon met het overvliegen van enkele vliegtuigen uit de eerste wereldoorlog zoals een replica van de Fokker DR1 driedekker die op het einde bij het taxiën nog even een hoogstandje maakte. Weg propeller en de nodige schade, de piloot bleef ongedeerd. Vervolgens het hele gamma aan vliegtuigen uit de tweede wereldoorlog Low passes en in formatie met daarbij het oorverdovende geluid van deze kisten. We kwamen onder de indruk van een Hawker Seafury die enige low passes maakte Ongelofelijk wat een snelheid niet voor niets de snelste schroefjager ter wereld alhoewel het een naoorlogse ontwikkeling was.
Dit beeld is alleen te zien in Duxford tijdens de flying legends show.
Bij het allerlaatste deel van de show ging het ineens wel erg mis. Een formatie van drie kisten 2 Mustangs P51 en een Skyraider A1 kwamen in formatie aan en gingen een voor een uitwaaieren in een linker bocht. Wij zagen duidelijk dat een Mustang een te korte bocht maakte en de separatie ten opzichte van de Skyraider weg was en de Skyraider toucheerde met het noodlottige gevolg. We zagen de Mustang als een pijl naar beneden gaan en we verwachtte een rookwolk of een vuurzee. Gelukkig is er geen brand ontstaan. Wat ook gelukkig was dat we een parachute met de piloot naar beneden zagen komen. Dat is dus allemaal goed afgelopen. Ook de Skyraider maakte met een gedeeltelijk afgebroken vleugel een veilige landing.
We waren toch wel onder de indruk van wat we net gezien hadden en daar kwam nog bij dat het vliegveld gesloten werd. Brandweer en hulpdiensten waren op weg naar de crash site. We verwachtte dat dit een oponthoud zou geven van een paar uur en derhalve zouden we nooit voor zonsondergang Rotterdam kunnen bereiken. Dus toen maar gaan bellen voor een hotel. Hetzelfde plan hadden ook 1000 andere bezoekers, waardoor we geen verbinding kregen met welk hotel dan ook.
Na een halfuur werd het vliegveld weer vrijgegeven met dien verstande dat er gebruik moest worden gemaakt van baan 6. Hetgeen betekende opstijgen met tailwind, welke niet sterk was. Vlug aan het rekenen hoeveel tijd we nodig hadden om voor zonsondergang Rotterdam te bereiken en dat kon als we een shortcut zouden toepassen door niet over Dover te vliegen maar de oversteek over Manston naar Ostende te maken.
Via het kanaal terug naar Rotterdam.
Geholpen door een leuke tailwind waren we mooi op tijd en voor zonsondergang terug in Rotterdam. Na de landing een dikke high five tussen Koos en mij. Dit was toch allemaal weer gelukt. Hadden we niet verwacht toen we ongeveer 18 jaar geleden met flightsimulator begonnen. Kunnen we weer een bladzijde bijschrijven in ons grote jongensboek.
Jacques
Laatst vernieuwd: 16 Oct 2011 om 13:29
Terug
Commentaren
| Niet gevonden |
Toevoegen commentaar